|
|
|
|
|
| Poniedziałek, 13 Października 2008. |
| Imieniny: Edwarda, Teofila |
|
Temperatura od 9° do 14°
|
| Wschód słońca: 6:57, Zachód słońca: 17:47 |
|
|
|
| Archiwum powieści w Radiu Olsztyn |
|
|
| POWIEŚĆ |
LEKTOR |
KRÓTKI OPIS |
Stefan Chwin - "Żona Prezydenta" |
Książka w interpretacji autora. |
Stefan Chwin urodził się w 1949, prozaik i eseista. Chwin pisze też powieści fantastyczno - przygodowe dla młodzieży, które ilustruje własnymi grafikami. Jest także autorem książek krytycznych i historyczno - literackich. Mieszka w Gdańsku i pracuje na tamtejszym uniwersytecie. Laureat nagrody im. Andreasa Gryphiusa - jednego z najważniejszych niemieckich wyróżnień literackich. Pierwsza powieść Chwina „Historia pewnego żartu” jest powrotem do świata dzieciństwa, naznaczonego pamięcią o czasach Stalina oraz pamięcią o czasach Hitlera. Powraca tu pamięć ran, urazów i urzeczeń, powracają fascynacje obcością i bliskością polsko-niemieckiego sąsiedztwa.
Żona Prezydenta
Nick Karpinsky, pacjent zamknięty w szpitalu psychiatrycznym, opowiada prawdziwą, jak twierdzi, historię życia żony prezydenta Polski. Czy jego opowieść, przerywana wybuchami agresji i gwałtownymi monologami filozoficzno - moralnymi, jest świadectwem obsesji typowych dla początku naszego wieku, poruszającym obrazem mentalności spiskowej, brawurową political fiction, czy czymś więcej? |
Adrian Markowski - "Sąsiady" |
Kabaret Czyści jak Łza przedstawia prozę Adriana Markowskiego. |
Sąsiady to swoista kontynuacja "13 opowiadań o króliku". Niezwykła wędrówka pośród labiryntu ulic i kamienic, które zamieszkują króliki, karpie i "sąsiady". Tu wszystko może się zdarzyć, a magia miesza się z codziennością. Sąsiady mieszkają, umierają i kochają. Jak w życiu, tylko mądrzej i piękniej. "Opowieści, w których pobrzmiewa Ionesco, Vian, Mrożek, pisane osobno i mocno. Tu miłość "wypłaca się" w pasztetówce, króliki czytają gazety, sąsiadka jest czarownicą a sąsiad - kotem. O metamorfozach i języku, który poszedł na spacer, i wrócił królikiem, niosąc za uszy sąsiada". |
Tomasz Białkowski - "Mistrzostwo świata" |
Książka w interpretacji Tomasza Czaplarskiego, aktora Olsztyńskiego Teatru Lalek.
|
Tomasz Białkowski
urodzony w 1969 roku, mieszka w Olsztynie. Stypendysta Ministra Kultury w dziedzinie literatury (2004). Prozaik, autor zbioru opowiadań „Leze” (2002), „Dłużyzny” (2005) i „Pogrzeby” (2006). Ta ostatnia powieść znalazła się w finale Literackiej Nagrody Warmii i Mazur Wawrzyn 2007. Prozę Białkowskiego prezentowano m.in. w „polskim” wydaniu prestiżowego niemieckiego kwartalnika „die horen”. Nowa powieść Białkowskiego “Mistrzostwo świata” wydana została przez oficynę Portret.
"Mistrzostwo świata"
zabierze nas w podróż po Polsce, z jej wszystkimi bolączkami i wadami, a w tle zarysuje radosne oczekiwanie na Wielki Mecz, który ma być symbolem początku przemiany tego wszystkiego, co podczas podróży nas tak silnie uwiera i domaga się poprawy. To słodko – gorzka opowieść o Polsce i polskości zarówno w aspekcie lokalnym (autor sugestywnie portretuje swój rodzinny Olsztyn i okolice), jak i ogólnonarodowym. „Mistrzostwo Świata” jest przede wszystkim książką zabawną. Doświadczamy śmiechu przez łzy, ale śmiechu jest znacznie więcej. Jest sentymentalną podróżą w głąb samego siebie, podróżą otwarcia na nowe i zderzenia tego, co minęło z tym, co jest. |
Rafel Abalos - "Grimpow. Sekret ośmiu mędrców" |
Książka w interpretacji Wojciecha Żołądkowicza, aktora Teatru Współczesnego w Warszawie. |
Rzecz dzieje się w Średniowiecznej Europie pełnej mrocznych sekretów, legend templariuszy. Dwaj włóczędzy: Durlib i Grimpow znajdują w górach zamarzniętego rycerza. Grimpow wkrótce odkrywa, że zmarły rycerz był posłańcem niosącym tajemniczy list i dziwny kamień, który wkrótce ujawni swe niezwykłe właściwości. Ten dzień okaże się przełomowym w życiu chłopca, początkiem ważnej i niebezpiecznej misji, której celem jest odkrycie pilnie strzeżonego i jeszcze bardziej pożądanego przez króla Francji i papieża sekretu. Spotykamy tu zagadki tajnych stowarzyszeń, kamień filozoficzny, legendy templariuszy, świętego Graala, rycerzy, uczonych, alchemików, zakonników, karczmarzy i rozbójników.
Rafael Abalos o sobie
Urodziłem się w Archidonie w pobliżu Malagi w październiku 1956 roku i jestem trzecim z ośmiorga rodzeństwa. Moje dzieciństwo, podobnie jak młode lata Tomka Sawyera, składało się z marzeń, przygód, przyjaźni, przyrody, budowania szałasów, łowienia ryb, nocnych ognisk, podziwiania wschodów słońca. Pochłaniałem książki i fascynowały mnie powieści klasyków literatury młodzieżowej, Twaina, Kiplinga, Stevensona, Swifta, Poego... Być może dlatego uwielbiam pisać książki przygodowe. Choć z zawodu jestem adwokatem, już przed laty przypadkowo odkryłem, że umiem wymyślać historie i wtedy zaczęła się moja przygoda z literaturą, która stała się równie "magicznym", co niespodziewanym doświadczeniem. |
Daniel Defoe – "Przypadki Robinsona Cruzoe" |
Książka w interpretacji Grzegorza Jurkiewicza, aktora olsztyńskiego Teatru im. Stefana Jaracza. |
"Przypadki Robinsona Cruzoe" to książka, którą chciałbyś zabrać na bezludną wyspę.
Jedna z najsłynniejszych powieści świata, oparta na przeżyciach angielskiego marynarza Aleksandra Selkirka. Robinson, młody człowiek, w poszukiwaniu przygód ucieka z domu na statek, który ulega katastrofie. Jako jedyny uratowany trafia na bezludną wyspę, na której przyjdzie mu spędzić 24 lata. Goły i bosy rozbitek, dzięki rozumowi, umiejętnościom i pracowitości potrafi stworzyć kopię cywilizacji, którą utracił. Udomawia zwierzęta i "dobrego dzikusa". Świat nie ma tajemnic, jeśli nie liczyć słynnego śladu pojedynczej stopy na piasku...
Daniel Defoe
(1660-1731), angielski pisarz i publicysta, przedstawiciel oświecenia. Inicjator nowych form literackich. "Robinson Cruzoe" (1719) jest jedną z najsławniejszych książek w historii, a postać tytułowego rozbitka znają wszyscy. |
Edward Cyfus – „A życie toczy się dalej...” tom II |
Książka w interpretacji autora. |
Edward Cyfus urodził się w 1949 roku w Dorotowie pod Olsztynem z ojca Mazura i matki Warmianki. Dzieciństwo spędził w Barczewie, gdzie mieszkał do 1981 roku. Na dziesięć dni przed stanem wojennym wyjechał do Niemiec. Przez jedenaście lat przebywał i pracował w okolicach Frankfurtu nad Menem. Do Polski powrócił w 1992 roku. Poznał wiele zawodów. Między innymi był kelnerem, kierowcą, krawcem, kierownikiem stołówki, konferansjerem, muzykiem w zespole rozrywkowym (grał na perkusji). Obecnie jest szefem promocji w gminie Purda. Swoje gawędy w gwarze warmińskiej „Po naszamu” wygłaszał na antenie Radia Olsztyn i publikował w "Gazecie Olsztyńskiej". Zostały także zebrane w książkę.
Edward Cyfus jest niemal symbolem współczesnego Warmiaka. Był pomysłodawcą ustawienia szlabanu na granicy Warmii i Mazur. Twierdzi, że naszym atutem w Europie jest warmińska tradycja w połączeniu z kulturą ludności napływowej.
Część druga książki „...A życie toczy się dalej” już wkrótce w księgarniach. Są to wspomnienia warmińskiego pisarza, relacja autochtona i próba przypomnienia obecnej społeczności zamieszkałej na Warmii wszystkiego tego, co działo się tutaj w latach 1946- 1953. |
Jules Verne – „Piętnastoletni kapitan” |
Książka w interpretacji Marcina Kilszuka, aktora Teatru im. Stefana
Jaracza w Olsztynie. |
"Piętnastoletni kapitan" (1878) należał ongiś do kanonów literatury przygodowej i podróżniczej. Być może dzisiaj twórczość J.Verne'a należy
raczej do klasyki, ale krąg jego wielbicieli nadal jest duży. Tytułowy bohater, Dick Sand, niespodziewanie zostaje kapitanem w rejsie na
Pacyfiku. Pomimo młodego wieku daje sobie świetnie radę, ale na skutek podstępu pokładowego "czarnego charakteru" statek dopływa do zupełnie innego miejsca niż powinien. No i bardzo dobrze, bo w przeciwnym razie
czytelnicy zostaliby pozbawieni wielu emocji... |
Paweł Przychocki -
"Pamiętnik młodego ekonomisty" |
Książka
w interpretacji Marcina Tyrlika - aktora Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie. |
Paweł Przychocki
urodził się wiosną 1969 roku w Warszawie, gdzie mieszka do dziś. Już jako dziecko lubił odwiedzać rodziców - ekonomistów w ich biurze, zafascynowany pracą umysłową. Wszyscy widzieli w nim przyszłego inżyniera, być może nawet wynalazcę Perpetuum Mobile, ale wbrew oczekiwaniom postanowił kontynuować rodzinną tradycję rozpoczynając studia w Szkole Głównej Finansów i Statystki na wydziale Finansów i Statystki. Zanim skończył studia jego uczelnia zdążyła wrócić do historycznej nazwy Szkoły Głównej Handlowej. Pierwszą pracę biurową rozpoczął w 1995 roku jako stażysta w dziale księgowości. Kilka lat później awansował na stanowisko Głównego Ekonomisty w jednej z największych grup kapitałowych z branży mięsnej. W latach 2002 – 2007 pracował w warszawskim samorządzie. Do jego ulubionych powiedzeń należy zdanie: "Błędy mogę wybaczyć, ale bezmyślności nigdy".
"Pamiętnik młodego ekonomisty"
poza tym, że jest doskonałą prozą z olbrzymią dawką humoru zakropionego niemałą kroplą ironii, może również służyć jako podręcznik dla obecnych i przyszłych przełożonych, którzy zwykle mają mgliste pojęcie o tym, czym zajmują się ich pracownicy. |
Mariusz Sieniewicz - "Rebelia" |
Książka w interpretacji Grzegorza Gromka - aktora Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie. |
Mariusz Sieniewicz (ur. 1972) – olsztyński prozaik, krytyk literacki i felietonista, współtwórca pisma literacko-kulturalnego "Portret", jeden z najciekawszych pisarzy młodego pokolenia. Autor powieści "Prababka" (1999) i "Czwarte niebo" (W.A.B., 2003), nominowanej do Paszportu Polityki i nagrody NIKE 2004, oraz zbioru opowiadań "Żydówek nie obsługujemy" (W.A.B., 2005), także nominowanego Paszportu Polityki. Na podstawie "Czwartego nieba" Marek Fiedor zrealizował w Teatrze Polskim we Wrocławiu spektakl „Wszystkim Zygmuntom między oczy!!!”. Proza Sieniewicza tłumaczona była na język niemiecki, rosyjski, chorwacki, szwedzki i węgierski.
"Rebelia" to pełna brutalnej ironii antyutopia, której akcja rozgrywa się na pograniczu jawy i sennego koszmaru. Opętany kultem młodości świat, w którym nie ma miejsca na starość. Z okien masowo skaczą dzieci, a śmierć się złości, bo po młodym winie ma zgagę. Błażej Pindel, wybrany przez staruszków-konspiratorów do spełnienia zbawczej misji, wskutek ciosu zadanego siekierą przez Raskolnicę staje się starcem Kolumbem. Trafia na statek pełen zwłok, który zawozi go na wyspę, znajdującą się w połowie drogi do zaświatów.
Napisana sugestywnym językiem powieść, z której wyłania się obraz potworny, ale też perwersyjnie komiczny. |
Magdalena Żuk – "Jaskółki nad głową" |
Książka w interpretacji Edyty Olszówki. |
„W tym roku skończę czterdzieści lat. Może to jakoś uczcić, ale jak? Mogłabym, na przykład, zorganizować występ, na którym zaśpiewałabym kilka piosenek. Mam ładny głos. Zaprosiłabym paru znajomych, a może przedstawicieli jakiejś firmy fonograficznej. Zawsze chciałam śpiewać. Każdy moment jest dobry, żeby zacząć się spełniać...” - – tak zaczyna swoją opowieść Ada, bohaterka powieści „Jaskółki nad głową”.
Książka jest o: miłości, samotności, codzienności, zdobywaniu wiedzy, zajęciach, dzieciach, dorosłych i odkryciach. |
Paweł Jaszczuk
– Foresta Umbra |
Książka w interpretacji Wojciecha Żołądkowicza, tegorocznego absolwenta Akademii Teatralnej w Warszawie. |
Niezwykły dreszczowiec, którego akcja rozgrywa się w latach 30-tych we Lwowie. Zbliżona nastrojem i osadzona w podobnych realiach co cykl książek o Breslau Marka Krajewskiego.
Jakub Stern, dziennikarz Kuriera, zaniedbuje własne życie rodzinne, poświęcając się ulubionemu zajęciu: pogoni za tanimi sensacjami i babraniu się w ludzkich brudach. Najnowsza sprawa wzbudza jednak ogromny niepokój także i w nim: w pobliskich Rowach tajemniczy seryjny morderca zabija letniczki i przykuwa im podkowy do stóp. Wkrótce wychodzą na jaw kolejne przerażające fakty, które jeszcze bardziej gmatwają sytuację.
Paweł Jaszczuk urodził się w 1954 roku w Ostródzie. Jego opowiadania ukazywały się m.in. w „Wiadomościach Kulturalnych”, „Kamenie” i „Odgłosach”, a recenzje literackie w „Dzienniku Pojezierza”. Wydał powieści Testament Schlichtingera (1991), Sponsor (1995) i Honolulu (1997) oraz zbiór opowiadań Ararat (1992). Jest także autorem słuchowiska Prywatka i kilku sztuk scenicznych, m.in. Aktorskiego pasjansa i Mojej siostry Stelli.
Jest dyrektorem Miejskiego Zarządu Dróg, Mostów i Zieleni w Olsztynie. |
Aleksander Prochanow
– Operacja ‘Heksogen’ |
Książka w interpretacji Mariana Czarkowskiego, aktora Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie. |
Powieść, będąca z pozoru thrillerem politycznym, w artystycznej formie interpretuje wszystkie głośne wydarzenia najnowszych czasów. Bohaterowie mają swoje prototypy, są wśród nich politycy, oligarchowie zarządzający telewizją. Pierwsza rosyjska książka o latach 90-tych
podsumowująca całe dziesięciolecie w polityce i literaturze.
Do głównego bohatera powieści, emerytowanego generała i uśpionego agenta kontrwywiadu zgłaszają się dawni towarzysze z Łubianki, którzy ujawniają mu, że istnieje tajna organizacja skupiająca część byłych „najuczciwszych” funkcjonariuszy firmy. Jej celem jest odbudowa imperium. Wkrótce okazuje się, że takie organizacje są dwie; pierwsza powiązana tajnym protokołem o współpracy z CIA, druga o charakterze narodowo-komunistycznym. Obie ze sobą rywalizują i wciągają bohatera w swe tryby...
Aleksander Prochanow to jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci rosyjskiego życia literackiego ostatnich 30 lat. Operacja „Heksogen” została wydana w 2002 r. w prestiżowym domu edytorskim Ad Marginem. Jeszcze w tym samym roku otrzymała nagrodę „Narodowy Bestseller 2002 roku”. |
Władysław Stanisław Reymont - Komediantka |
Książka w interpretacji Wiesławy Niemaszek, aktorki Teatru im. Stefana Jaracza.
|
Komediantka - pierwsza powieść Reymonta, powstała w 1896 roku na bazie teatralnych doświadczeń autora i jego obserwacji środowiska aktorskiego. Rok później Reymont dopisał do niej ciąg dalszy - powieść "Fermenty".
Bohaterką powieści jest młoda dziewczyna z Bukowca, Janka Orłowska, która chcąc wyrwać się z prowincjonalnego świata i buntując się przeciwko narzuceniu jej kandydata na męża przez ojca, wstępuje do teatru. Scena wydaje się jej szansą rozwinięcia talentu, ucieczki od szarzyzny, bardziej wartościowym i lepszym życiem. Z czasem okazuje się jednak, że bez protekcji nie otrzyma ani lepszych ról, ani przychylności krytyki, ani nie zarobi na życie. Wraz z głodem Janka poznaje smutną prawdę o uwielbianej "świątyni sztuki"...
Władysław Stanisław Reymont urodził się 7 maja 1867 w Kobielach Wielkich (gubernia piotrkowska), zmarł 5 grudnia 1925 w Warszawie. Autor m.in. "Ziemi obiecanej" (1899) oraz „Chłopów” (1902-1909), powieści, za którą w 1924r. otrzymał literacką Nagrodę Nobla. |
Czesław Kuriata
"Operacja na otwartym sercu"
Radio Koszalin |
|
Czesław Kuriata to znany koszaliński literat i dziennikarz. Ma w swoim dorobku kilka tomów poetyckich, a także powieści. Autor powieści Zorze Archangielskie, opartej na relacjach byłych więźniów łagrów. Wcześniej Czesław Kuriata wydał kilka tomów poezji, m.in. Wigilie Wariata. Znany jest jako dziennikarz radiowy, a także felietonista. Publikował m.in. w tygodniku społeczno-kulturalnym Pobrzeże oraz w Głosie Pomorza. |
Jorge Molist „Pierścień. Spadek po ostatnim templariuszu” |
Czyta Marzena Bergmann, aktorka olsztyńskiego Teatru im. Stefana Jaracza, absolwentka Akademii Teatralnej w Warszawie. |
Nietypowa powieść historyczna, która z dzisiejszej perspektywy ukazuje tragiczny koniec zakonu templariuszy.
Cristina, obiecująca nowojorska adwokatka, w dniu swoich dwudziestych siódmych urodzin otrzymuje dwa pierścionki. Pierwszy, z wielkim brylantem, jest pierścionkiem zaręczynowym od bogatego maklera giełdowego; nieznany jest natomiast ofiarodawca drugiego, starego pierścionka z rubinem. Cristina przyjmuje obydwa, nie widząc, że są one nie do pogodzenia, że pierścionek z czerwonym rubinem wciągnie ją w przygodę, która wiele nauczy ją o życiu, miłości i śmierci, stanie się dla niej niezapomnianą lekcją, która na zawsze odmieni jej los, jej widzenia świata.
Powieść pozostaje w opozycji do „Kodu Leonarda da Vinci” Dana Browna.
Jorge Molist urodził się 1951 w Barcelonie. Z zawodu jest inżynierem, menedżerem przedsiębiorstw. Obecnie mieszka w Madrycie i jest biznesmenem.
Pasjonuje się historią, którą w oryginalny sposób wprowadza do swej twórczości i którą analizuje z punktu widzenia teraźniejszości. Jego pierwsza powieść Los muros de Jerico (Mury Jerycha) – to epopeja o katarach, druga Presagio (Wróżba) traktuje o misjach hiszpańskich w Ameryce Północnej. Wartki styl, poczucie humoru, wciągający rozwój akcji – nie bez powodu krytycy zaliczają go do grona współczesnych mistrzów w konstruowaniu intrygi.
Książka miała w Hiszpanii dwanaście wydań. |
Aleksander Jurewicz
"Popiół i wiatr" |
|
Książka jest melancholijnym pamiętnikiem, a może nawet autobiografią utworzoną z misternie dobranych elementów: wspomnień, opowieści i wierszy. Jurewicz sięga do najgłębszych pokładów pamięci: pierwszego doświadczenia strachu, samotności, miłości oraz śmierci bliskich osób.
Choć reminiscencje z lat dzieciństwa potrafią sprawiać ból, uparcie i po omacku - bo czasem nie sposób odróżnić prawdy od fikcji, przeszłości od teraźniejszości - podejmuje trud wędrówki po labiryncie pamięci i literatury, wiedząc, co czeka u jego wyjścia. Na końcu drogi jest samotność, przed którą ratuje jeszcze alkohol, oraz śmierć, która kładzie kres wszystkiemu. Wspomnienia, niczym popiół na wietrze, ulatują i giną. To o czym zapominamy - przepada na zawsze.
Aleksander Jurewicz - poeta i prozaik, urodził się w 1952 w Lidzie na Białorusi, skąd w ramach akcji repatriacyjnej w roku 1957 przyjechał wraz z rodzicami do Polski i zamieszkał w Gdańsku. Studiował na Uniwersytecie Gdańskim i w Studium Scenariuszowym Łódzkiej Szkoły Filmowej. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych wydał kilka tomów wierszy o silnym ładunku autobiograficznym. Rozgłos Jurewiczowi przyniosła LIDA, za którą otrzymał nagrodę Czesława Miłosza. |
Barbara Kosmowska „Buba” |
Książka w interpretacji Katarzyny Ulickiej - Pyda, aktorki Bałtyckiego Teatru Dramatycznego im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie. |
Kiedy ma się rodziców, dziadka, ukochaną parę dżinsów, martensy i własny pokój – życie wydaje się całkiem znośne i Buba o tym wie. Ale Buba to gracz, który walczy o najwyższą stawkę, jaką jest rodzinne szczęście. Bo Bubie do szczęścia potrzebne jest zawsze szczęście innych. Taka już jest.
Barbara Kosmowska urodziła się w 1958 w Bytowie. Studiowała na Uniwersytecie Gdańskim; w 1999 roku ukończyła dysertację doktorską poświęconą pisarstwu Zofii Urbanowskiej. Obecnie pracuje jako adiunkt w Zakładzie Historii Literatury Romantyzmu i Pozytywizmu Pomorskiej Akademii Pedagogicznej w Słupsku. W Bytowie, gdzie mieszka z rodziną, jest także kuratorem społecznym oraz radną („przypadkową i bezpartyjną”, jak sama o sobie mówi). Pisarka debiutowała przed laty w „Na przełaj”. W 2000 r. ukazała się jej debiutancka książka pt. „Głodna kotka”, a w 2002 „Gobelin”. Za „Bubę” autorka otrzymała I nagrodę w ogólnopolskim konkursie literackim na powieść dla dzieci i młodzieży. |
Leszek Strycharski – „Na ścieżkach Kłobuka" |
Książka w interpretacji Mariana Czarkowskiego, aktora teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie |
Leszek Strycharski w swojej książce „Na ścieżkach Kłobuka“ zawarł reportaże publikowane w olsztyńskiej prasie w latach 1997 - 2002. Część z nich opisuje Olsztyn, jego historię, kilka poświęconych jest dzielnicy Zatorze i osiedlu Nad Jeziorem Długim. Stanowią reporterską ilustrację przeobrażeń ustrojowych, życia oraz świadomości mieszkańców Olsztyna i regionu z przełomu XX i XXI wieku. Są więc dokumentem epoki. Leszek długie latach pracował w Radiu Olsztyn. Był również korespondentem Polskiego Radia w Moskwie. Po powrocie znalazł miejsce w "Gazecie Olsztyńskiej". W pierwszej połowie lat 90. zarabiał na życie jako kierowca tira.Do zawodu wrócił poprzez "Dziennik Pojezierza", a później na dobre zagościł w "Kulisach Warmii i Mazur".
Odejście Leszka Strycharskiego, choć przecież spodziewane, zaskoczyło nas wszystkich, napełniając smutkiem i zadumą, jak zawsze, nad przemijalnością. Był dzielnym człowiekiem. Przez tyle miesięcy z determinacją walczył z chorobą. Okazała się silniejsza od niego, choć Leszek wydawał się taki nie do zdarcia. Ale w tym silnym mężczyźnie najważniejsza była jego wrażliwość na sprawy tego świata, na ludzkie bóle i niedostatki. Ujawniał je w swoich reportażach, będących dziennikarską ilustracją przeobrażeń ustrojowych, życia i świadomości przeciętnych mieszkańców Olsztyna i regionu z przełomu naszych wieków. Tymi reportażami zamknął ostatni rozdział swego życia.
(bez wierszówki - miesięcznik SDP oddział w Olsztynie; nr 3 (10) marzec 2005 r.) |
Aleksander Dumas "D'Artagnan" |
Czyta Tadeusz Madeja |
"D'Artagnan"
Pewnego dnia francuski dwór obiega elektryzująca plotka - według
popleczników kardynała Richelieu królowa Anna Austriaczka, żona króla
Fracji Ludwika XII ukrywa w klasztorze w St. Safrin swoje nieślubne
dziecko, którego ojcem może być książe Buckingham. Ten jednak już nie żyje i nie może zaprzeczyć pogłoskom. Słowa królowej okazują się niewystarczające, by wszyscy uwierzyli w jej niewinność. Wśród zacieśniających się intryg i knowań wrogiego Annie Austriaczce kardynałau w obronie honoru władczyni po raz kolejny stają więc jej wierni i zaufani przyjaciele - d'Artagnan, Atos, Portos i Aramis.
W 1844 roku Aleksander Dumas (ojciec) wydał powieść "Trzej muszkieterowie", uznawaną do dziś za jeden z najlepszych utworów w konwencji "płaszcza i szpady". Powieść dała początek trylogii, której kolejnymi ogniwami są: "Muszkieterowie dwadzieścia lat później" i "Wicehrabia de Bragelonne". Centralną postacią cyklu jest D'Artagnan, ubogi gaskoński szlachcic, który w Paryżu za panowania Ludwika XIII wstępuje do oddziału muszkieterów. Wydana już po śmierci pisarza powieść "D'Artagnan" została wydrukowana z oryginalnego rękopisu. Stanowi dopełnienie trylogii, uzupełnia lukę w powieściowym cyklu. |
Aleksander Puszkin – "Córka kapitana" |
Książka w interpretacji Dariusza Poleszaka, aktora olsztyńskiego Teatru im. Stefana Jaracza |
"Córka kapitana" (1836), powieść historyczna z czasów Katarzyny II i chłopskiego powstania Pugaczowa, to jeden z najwybitniejszych utworów prozatorskich Puszkina. Wątek romansowy to historia miłości Piotra Andriejewicza Griniowa i Marii Iwanowny, sieroty po kpt. Mironowie. Tło stanowią burzliwe wydarzenia historyczne i realia obyczajowe oddane przez autora z pietyzmem. Zgodnie z konwencją epoki prawdziwość opowieści weryfikuje jej źródło: rękopis pamiętników Griniowa dostarczony wydawcy przez jego wnuka, opublikowany za zgodą krewnych. Na podstawie powieści powstało libretto opery Cezara Cui i film produkcji rosyjskiej, z Karoliną Gruszką i Mateuszem Damięckim w rolach głównych.
Kilka miesięcy przed powstaniem nikt nie zwróciłby się do młodego Griniowa "Piotrze Andriejewiczu". Mówiono do niego Pietrusza, używając słodkiego dziecinnego przezwiska. Kilka miesięcy przed powstaniem Masza Mironowa uważała, że najbardziej niebezpieczną rzeczą, która może się jej przytrafić jest wypadnięcie z sanek pędzących w dół zbocza. A potem przybył Griniow. I zakochał się w ślicznej córce kapitana, która odwzajemniła jego uczucie. Kilka miesięcy przed powstaniem przyszły "car" był jeszcze zbiegłym skazańcem, o imieniu Jemielian Pugaczow, który z wdzięcznością przyjął z rąk młodego oficera futro z królików. Być może właśnie to futro sprawiło, że Kozacy uwierzyli, że car Piotr III żyje i jest z nimi. Wtedy nikt, nawet sam Pugaczow, nie mógł przypuszczać, że wkrótce podbije pół kraju i utopi go we krwi, a później zakuty w kajdany będzie błagał carycę o litość, póki kat nie pozbawi go głowy.
W 1773 roku w Rosji, nad Uralem, wybuchło wielkie, bezlitosne i krwawe powstanie chłopskie, kierowane przez Kozaka dońskiego Jemieliana Pugaczowa. Powstanie Pugaczowa przyniosło zagładę wielu ludziom, wioskom i miasteczkom. |
Krzysztof Beśka – „Bumerang” |
Książka w interpretacji aktora Marcina Tyrlika |
Autor i bohaterowie powieści mają dość "Wrzawy" i uciekają na Mazury. Jedni na weekend, inny na stale. Zderzenie świadomości i postaw przedstawicieli dwóch światów – postpegeerowskiego i nowobogackiego, zmieni ich wszystkich. Oba są zepsute, ale tylko jeden zdoła się obronić. Ale czy na długo?
Krzysztof Beśka urodził się 2 kwietnia 1972 roku w Mrągowie, nad jeziorem Czos, ale dzieciństwo spędził nad Jeziorakiem. Jako 15-latek wstąpił do Liceum Wojskowego w Olsztynie, z zamiarem rozpoczęcia kariery zawodowego żołnierza. W szkole tej, nazwanej przez Radio Wolna Europa „PRL-owską szkołą janczarów”, bardziej zainteresował się jednak poezją niż musztrą i nowoczesną bronią. W latach 1991-1996 studiował filologię polską w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Olsztynie, gdzie wraz z Andrzejem Bartnikowskim i Tomaszem Karnowskim założył grupę literacką Bagno. Debiutował w roku 1990 na łamach „Dziennika Północy”, wiersze drukował m.in. w „Borussii”, „Portrecie”, „Gazecie Olsztyńskiej” i „Wiadomościach Kulturalnych”. Pracował jako nauczyciel języka polskiego; z ostatniej placówki usunięty za próby samodzielnego myślenia.
Od roku 1998 mieszka i pracuje w Warszawie – mieście, którego można nie lubić, ale nie można, szczególnie w atmosferze ostatnich lat, o nim nie pisać. Na co dzień, zawodowo, spotyka się z pięknymi polskimi aktorkami, z którymi przy okazji robi wywiady dla tygodnika telewizyjnego. Nie traci również kontaktu z Warmią i Mazurami dzięki, głównie letnim, koncertom w żeglarskich portach i tawernach. Od roku 2000 członek Warszawskiego Oddziału Związku Literatów Polskich.
Wydał cztery tomy poetyckie. Jest autorem tekstów piosenek i muzyk w olsztyńskim zespole folkowym Shantaż. Wydał debiutancką płytę Szaleństwo Majki Skowron (sic!) (2003, wydawca: Agencja Artystyczna MTJ). Autor sztuki teatralnej „Laura i Filip” i słuchowiska „Korek”.
|
Edward Cyfus – "...a życie toczy się dalej" |
Książka w interpretacji autora |
Edward Cyfus urodził się w 1949 roku w Dorotowie pod Olsztynem z ojca Mazura i matki Warmianki. Dzieciństwo spędził w Barczewie, gdzie mieszkał do 1981 roku. Na 10 dni przed stanem wojennym wyjechał do Niemiec. Przez jedenaście lat przebywał i pracował w okolicach Frankfurtu nad Menem. Do Polski powrócił w 1992 roku. Poznał wiele zawodów. Był między innymi kelnerem, kierowcą, krawcem, kierownikiem stołówki, konferansjerem, muzykiem w zespole rozrywkowym (grał na perkusji). Obecnie jest szefem promocji w gminie Purda. Jego gawędy w gwarze warmińskiej „Po naszamu” wygłaszał na antenie Radia Olsztyn i publikował w "Gazecie Olsztyńskiej". Zostały także zebrane w książkę. Urodzony na Warmii Edward Cyfus, obecnie mieszkaniec Nowej Wsi, jest niemal symbolem współczesnego Warmiaka. Był pomysłodawcą ustawienia szlabanu na granicy Warmii i Mazur. Twierdzi, że naszym atutem w Europie jest warmińska tradycja w połączeniu z kulturą ludności napływowej.
Część pierwsza książki „...a życie toczy się dalej” ukazała się drukiem w 2003r. Są to wspomnienia warmińskiego pisarza, relacja autochtona i próba przypomnienia obecnej społeczności zamieszkałej na Warmii wszystkiego tego, co działo się tutaj w latach 1930- 1946. Niebawem ukaże się druga część wspomnień obejmująca kolejne lata do dni współczesnych. I ją także będzie można usłyszeć na naszej antenie – od razu po części pierwszej. |
|
|
|
|
|
|
|
WIADOMOŚCI 
Nasze logo
Kamera-program
Kamera-dzienniki
